Pechado por traslado dende o 20-5-2006. Estou en http://malodeaturar.blogaliza.org

quarta-feira, junho 22, 2005

Adiante e sen medo.

Pasou o que pasou. O domingo pasei da ledicia ilusoria das enquisas, á vil realidade do arco parlamentario da TVG, para máis tarde alimentar un fiaño de esperanza entre xeos e caña de herbas. Non está nada gañado, pero tampouco está todo perdido. Coido que os da nosa especie estamos acostumados a non gañar, mais a facer gañar ao país sempre que se poida. Houbo cousas que me cabrearon esa noite, non direi que non. Botei de menos máis estreleiras, máis mans pechadas e ergueitas -aínda que despois puidesemos subsanar o déficit diante das Crechas, nun momento de canción patriótica deses que fan revivir-, menos hoteis, menos preparación. O mesmo dá, ou non. Temos un gran reto por diante, despois de botalos, despois de que conten o último voto dos que nunca viviron en Galiza, despois de que vexan que os seus chanchullos de pouco lles van valer, saberán que nós non gañamos de todo, pero eles perderon máis. Non gañou Galiza, se cadra gañou... Galizia. Con ser moito, non o é todo, pero o día en que vexa a Xaime Pita como voceiro da opoisición, irei xunto á estatua de Castelao e direille que os tempos, moi paseniño (probabelmente excesivamente paseniño) están comezando a ser chegados. Veña, País.